Σάββατο, 24 Μαΐου 2014

Η γεωπολιτική σύγκρουση που έρχεται.   Μέρος 2ο  του Γιώργου Αλεξάνδρου

Τα κακά και τα καλά των προφητειών
Οι εγγενείς αδυναμίες των γεωπολιτικών αναλύσεων
Ανεξαρτητοποιήσεις ή αποσχίσεις και συγχωνεύσεις;
Συνέχεια από https://www.facebook.com/notes/georgios-alexandrou/%CE%B7-%CE%B3%CE%B5%CF%89%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CF%83%CF%8D%CE%B3%CE%BA%CF%81%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B7-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%AD%CF%81%CF%87%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%82-1%CE%BF/10152461868062369

Τα κακά και τα καλά των προφητειών

Ωστόσο οι προφητείες, ακόμα και αν δεν εκπληρωθούν ποτέ, και ειδικά όταν παίρνουν την μορφή κοινωνικής υστερίας, έχουν πάντα δύο πλευρές: α) ένα κοινωνικά δυστοπικό αποτέλεσμα αλλά και β) μία υψηλή πνευματικά ωφέλεια.

α) Το δυστοπικό αποτέλεσμα είναι ότι ένα σωρό άνθρωποι τρομοκρατούνται, παραλύουν από τον φόβο τους, καθορίζουν την ζωή τους όχι ήσυχα και με βάση την λογική αλλά με βάση μία «καταστροφή» που θα έρθει. Γίνονται παθητικά όντα τα οποία χάνουν εντελώς την πολιτική τους προσωπικότητα και το ενδιαφέρον τους για τα κοινά αλλά και τη συνείδησή τους ότι ως πολίτες μπορούν να αλλάξουν πάρα πολλά πράγματα και κλειδώνονται στις αποθήκες των σπιτιών τους περιμένοντας το μοιραίο. Και λοιπόν τι να το κάνεις εσύ να έχεις μαζέψει δύο νταλίκες τρόφιμα στην αποθήκη σου και μάσκες οξυγόνου και να έχεις και αντιπυρηνικό υπόγειο και γύρω σου ο κόσμος να πεινάει και να καίγεται; Και μετά θα είναι καλύτερα να βγεις «έξω» σε αυτό το τέρας της φύσης που θα έχει απομείνει; Τετράπαχος, υγιής και χαρούμενος; Ή, για φανταστείτε, να μαγειρεύεις την φασολάδα με το μπέικον από αυτά που έχεις κρατήσει στα κελάρια σου και να το μοσχομυρίζουνε χιλιάδες πεινασμένοι νοματαίοι γύρω σου; Θα
«σου την πέσουν» για να φάνε και την φασολάδα, και το μπέικον και εσένα μαζί. Ή ακόμα χειρότερα σκεφθείτε να τα έχει κάνει κάποιος όλα και πριν γίνει η καταστροφή να πεθάνει από την καρδιά του και να χάσει έτσι και τα αποθέματα που μάζεψε, και την ζωή του, αλλά και το χειρότερο και το πιο φρικτό, και την ψυχή του την ίδια.

Ακούσατε τι είχαν πάθει οι άνθρωποι του Μεσαίωνα στον καιρό της μεγάλης πανούκλας; Αφού αρχικά κάψαν μαζικά τους καημένους τους Εβραίους για «να ξορκίσουν το κακό» και όταν πια καταλάβανε ότι δεν μπορούν να γλυτώσουν από τον Μαύρο Θάνατο και θα χανόντουσαν σχεδόν όλοι, στήνανε ένα μεγάλο γλέντι με πολύ καλά φαγητά, με χορούς και τραγούδια και σεξουαλικά όργια, ώστε τουλάχιστον ο θάνατος να τους βρει σε… «καλή φάση». Να λοιπόν πιο είναι το δυστοπικό κοινωνιολογικό αποτέλεσμα των καταστροφολογικών προφητειών.

Θυμηθείτε ακόμα, έτσι γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε, και την μεγάλη αναμονή του «ξανθού γένους» που το περίμεναν όλοι επί τουρκοκρατίας να ελευθερώσει την Ελλάδα, όπως έλεγαν αληθινά εμπνευσμένοι προφήτες. Όταν λοιπόν κατέβηκε στο Αιγαίο το ρώσικο «χιλιάρμενο», το 1769, με τους αδελφούς Ορλώφ (και με τον Λάμπρο Κατσώνη) ξεσηκώθηκαν όλοι οι Έλληνες. Αλλά το «χιλιάρμενο» έφυγε και οι Ρώσοι τα βρήκαν το 1774, με τους Τούρκους, ενώ οι Έλληνες σφαχτήκανε μαζικά. Που να φανταστούν αυτοί ότι η προφητεία θα εκπληρωνότανε με την ναυμαχία του Ναβαρίνου, μισόν αιώνα περίπου μετά, και το ότι το «ξανθό γένος» δεν αφορούσε μόνο τους Ρώσους, αλλά και τους Άγγλους και τους Γάλλους. Και φυσικά και την υπαγωγή μας στην εξουσία της δύσης, όπως έλεγε ο καημένος ο Μακρυγιάννης.: «Ξεσηκωθήκαμε και διώξαμε τους Τούρκους για να υποταχθούμε σε όλη την ακαθαρσία της Ευρώπης». Προσέξτε, δεν εννοούσε συνολικά την Ευρώπη ως ακαθαρσία αλλά αυτούς τους Ευρωπαίους, ειδικά, οι οποίοι μας διαφέντευαν πλέον και μας επέβαλλαν τις δικές τους νόρμες της ζήσης.

Άσε λοιπόν που οι προφητείες μπορούν να δώσουν και φρούδες ελπίδες και να κάνουν τον κόσμο να ξεσηκωθεί άκαιρα και να φάει το κεφάλι του. Θα μου πείτε ήταν λάθος εκείνη η εξέγερση των Ελλήνων; Δεν ήταν ο σπόρος που καλλιέργησε μαζικά την γενιά της επανάστασης του 1821; Μάλλον ήταν. Αλλά καλύτερα να γινόταν χωρίς την ψευδαίσθηση μιας νίκης που τελικά δεν ήρθε και χωρίς τόσο αδικοχυμένο αίμα. Γιατί αυτοί που μιλάνε εύκολα για την αναγκαιότητα του αίματος ή δεν έχουν βρεθεί ποτέ σε αληθινές σφαγές ή, αν βρέθηκαν, τότε είναι απολύτως πωρωμένοι ή αποτρελάθηκαν τελικά και ξεμωραθήκαν, όπως οι Αμερικανοί βετεράνοι των πολέμων του Ιράκ, ή οι Αφγανοί ιερομαχητές ή ακόμα και ο Στάλιν ή ο Χίτλερ!

β) Για να μην αδικούμε όμως και τις προφητείες, έχουν και αυτές ένα πραγματικά πολύ ωφέλιμο πνευματικό αποτέλεσμα. Τουλάχιστον από την ορθόδοξη χριστιανική πλευρά. Καλλιεργούν στον άνθρωπο την μνήμη του επερχόμενου τέλους, την μνήμη του θανάτου όπως λένε κάποιοι Γέροντες, αφού καλό είναι ο άνθρωπος να ξέρει ότι η ζωή στην γη δεν είναι αιώνια, ότι τα πάντα μπορεί να έχουν ένα τέλος ώστε να ανδρώνεται έτσι ο πνευματικός άνθρωπος θεμελιακά στον πνευματικό του αγώνα για την σωτηρία της ψυχής και να σηκώνει τον σταυρό του με υπομονή, με ευγνωμοσύνη στον Θεό. Αλλά και για να συνειδητοποιεί ο λαός την χαμένη αθωότητα που έχασε μέσα στο βόλεμα, την καλοπέραση και τη σκληροκαρδία που τα ακολουθεί.

Ή για να «έρχεται εις εαυτόν» και να συνετίζεται όταν το βόλεμα ή η υπερηφάνεια του «επιθυμώ» και του «θέλω» αλλά και του «εγώ» καταστρέφουν την κοινωνία του με το Θεό και τους άλλους ανθρώπους και τον κάνουν υποχείριο σκοτεινών και ανομολόγητων δυνάμεων και παθών.

Τέλος, υπάρχει και το ενδεχόμενο κάποιας προφητείας να εκπληρωθεί. Οπότε τότε η ψυχή θα είναι έτοιμη όχι τόσο για την επιβίωση του σώματος, όπως κακώς αντιλαμβάνονται οι περισσότεροι (αν και αυτό καλό είναι), αλλά λόγω της πνευματικής της προετοιμασίας για την σωτηρία της και στην άλλη ζωή.
Αρχικά αυτά τα ολίγα, αν και δεν έχω ούτε την κλίση ούτε το δικαίωμα ούτε και εν τέλει την δυνατότητα να μιλάω πνευματικά. Απλά τα καταθέτω εδώ με αβέβαιη στιβαρότητα και με την αφέλεια της πνευματικής μου μωρίας και ας με συγχωρέσουν όλοι οι πνευματικοί.

Οι εγγενείς αδυναμίες των γεωπολιτικών αναλύσεων

Για να ξαναγυρίσουμε λοιπόν και στις γεωπολιτικές αναλύσεις θα έλεγα ότι αν τις δει κανείς κοινωνιομορφολογικά, και αυτές δεν αποτελούν τίποτα άλλο πέρα από την έκφραση του σαστίσματος των αναλυτών μπροστά στο μη ερμηνεύσιμο. Δηλαδή εντάσσονται και αυτές ακριβώς ή στον εφησυχασμό του ότι τίποτα δεν θα γίνει που ξεπερνάει το γνωστό και μπορούμε να συνεχίσουμε να ζούμε όπως παλιά καταπίνοντας τις ίδιες τροφές αναλύσεων που μας έτρεφαν επί αιώνες ή αντίθετα κυριαρχούνται από τις καταστροφολογικές ερμηνείες που στηρίζονται στην νοσταλγία της προηγούμενης ζωής μας. Καταντούν λοιπόν αυτές οι αναλύσεις τόσο παιδαριώδεις ώστε ακόμα και αυτές οι προφητείες, που τόσο μεγάλη δυστοκία μου προξενούν στις σκέψεις και πράξεις, να φαίνονται πολύ πιο ώριμες και πολύ πιο σοβαρές από την κάθε γεωπολιτική ανάλυση.

Επειδή όμως καταπιάνομαι με την γεωπολιτική χρόνια τώρα ως αναλυτής και δημοσιογράφος, μπορώ να εκδηλώνω την κρίση και την γνώμη μου για τα γεωπολιτικά πράγματα, και σας βεβαιώ με όλη την δύναμη της κοσμικής μου γνώσης, έτσι απλά, ότι σχεδόν όλες αυτές οι θεωρητικές, «επιστημονικές» και δημοσιογραφικές αναλύσεις που διαβάζετε είναι απλά «μπούρδες» εκτός κι αν είναι υποβολιμαίες (οπότε πάλι είναι μπούρδες). Μην τις λαμβάνετε καθόλου υπ’ όψιν. Δεν θα γίνει ποτέ αυτό που σας λένε ότι θα γίνει, ούτε αυτό που σας κάνουν να περιμένετε ή να ελπίζετε. Θα γίνει ακριβώς αυτό που δεν περιμένετε. Απλά και μόνο α) γιατί η κατάσταση είναι παγκοσμίως απόλυτα ρευστή, β) γιατί οι άνθρωποι είναι εγκλωβισμένοι στις «αναλύσεις» και στις «προφητείες», γ) γιατί έχουν την τάση να διασπώνται και να αλληλοσφάζονται ή να εκτελούν μηχανικά κάθε εντολή ακριβώς λόγω της αδυναμίας τους να ερμηνεύσουν τα γεγονότα και δ) επειδή οι ίδιοι οι διεθνείς εξουσιαστές με όση μαεστρία και αν ετοιμάζουν το έδαφος των πράξεών τους δεν ξέρουν τι τους γίνεται και τελικά δεν μπορούν να προβλέψουν το μέλλον αφού όλα μπορεί κάλλιστα να τους ξεφύγουν από τα χέρια τους και μάλιστα εξαιτίας των ίδιων τους των κινήσεων.

Είδατε πως έσκασε ο καημένος ο Μπάρακ Χουσεΐν Ομπάμα που η NSA τον ενημέρωσε στραβά ότι ο Βλαντίμιρ Βλαντίμιροβιτς Πούτιν δεν πρόκειται να επέμβει στην Κριμαία;

Ανεξαρτητοποιήσεις ή αποσχίσεις και συγχωνεύσεις;

Άρχισαν όλοι να μιλάνε ότι, εξαιτίας της «ανεξαρτητοποίησης» της Κριμαίας, θα ακολουθήσει ένα κύμα ανεξαρτητοποιήσεων και δημιουργίας μικρών κρατών σε όλον τον κόσμο. Αναλύσεις επί αναλύσεων γίνονται για να καλύψουν αυτό το φαινόμενο. Πιο κάτω θα αναφερθούμε και στα πιθανά σενάρια. Στην πραγματικότητα όμως καμμία Κριμαία δεν ανεξαρτητοποιήθηκε απλά εντάχθηκε στην Ρωσία και το ίδιο επιδιώκεται και από το μη αναγνωρισμένο διεθνώς, αλλά ντε φάκτο ανεξάρτητο, κράτος της Υπερδνειστερίας το οποίο πριν από μερικές δεκαετίες είχε αποσχισθεί από την Μολδαβία. Η τάση δηλαδή αν κρίνουμε από αυτό που συνέβη στην Κριμαία, δεν είναι να γίνονται μικρά ανεξάρτητα κράτη όπως την προηγούμενη εικοσαετία, και όπως ισχυρίζονται οι αναλυτές, αλλά εντελώς αντίθετη: διάφορες περιοχές με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, αλλά και ανεξάρτητες ή αυτόνομες και ημιανεξάρτητες να υπάγονται σε μεγαλύτερα κράτη ακόμα κι αν απέχουν μακριά από αυτά.

Για να το πούμε πιο σχηματικά. Πιο εύκολο είναι να μην ανεξαρτητοποιηθεί η Θράκη από την Ελλάδα αλλά να υπαχθεί στην Τουρκία ή και η Ανατολική και η Δυτική Θράκη και η Βουλγαρική Ροδόπη να υπαχθούν στην Ελλάδα! Και πιο εύκολο είναι τα Επτάνησα να υπαχθούν στην Ιταλία ή στην υπό δημιουργία κρατική αναβίωση της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας παρά να γίνουν ανεξάρτητα. Ή ακόμα χειρότερα η λεγόμενη «Τουρκική Δημοκρατία της Βορείου Κύπρου» όχι να γίνει ανεξάρτητη και αναγνωρισμένη από όλον τον κόσμο αλλά να ενταχθεί στην ίδια την Τουρκία! Ή πιο εύκολο είναι να διεκδικήσει η Ελλάδα την νήσο Σάσσωνα (Σαζάνι) – λόγω της παραχώρησης από τους Βρετανούς της Επτανήσου στην Ελλάδα και ολόκληρη την Βόρειο Ήπειρο ή η Αλβανία την Τσαμουριά από την Ελλάδα! Το παιχνίδι δεν δείχνει να παίζεται μόνο με τις περιοχές αλλά και με τους πληθυσμούς, και είναι πιο εύκολο να προβλέψει κανείς εκτοπίσεις και γενοκτονίες παρά ανεξαρτητοποιήσεις. Αυτά για αυτούς που επικαλούνται το λεγόμενο αλλά ανύπαρκτο «κριμαϊκό μοντέλο ανεξαρτητοποίησης».
Ακόμα πιο εύκολο θα ήταν, για παράδειγμα, να ενταχθεί η αυτοονομαζόμενη «Δημοκρατία της Μακεδονίας» στην Ελλάδα ακόμα και με τους δικούς της όρους πολιτιστικής, γλωσσικής και εθνοτικής αυτονομίας παρά να παραμείνει ανεξάρτητη.

 Παρ’ όλα αυτά θα άξιζε τον κόπο να δούμε, μιας και γίνεται της μόδας ο όρος «ανεξαρτητοποίηση», ποια θα ήταν τα πιθανά ενδεχόμενα κάποιων εδαφικών μετακινήσεων ή ανεξαρτητοποιήσεων. Το πάζλ δεν ξεκινάει ούτε από την Βρετανία και τους Σκωτσέζους ούτε από την Ισπανία και τους Βάσκους ούτε από το Βέλγιο με τους Φλαμανδούς και τους Βαλλώνους παρ’ όλο ότι αυτά αποτελούν τις κρυφές ή φανερές επιθυμίες μεγάλου μέρους των πληθυσμών τους αλλά και κάποιων διεθνών σχεδιαστών, που τους αρέσει να παίζουν πολύ με τους χάρτες και καταλαβαίνουν τον κόσμο και τον πλανήτη μας μόνο ως ένα τεράστιο χάρτη. Αφού η συνολική τους αντίληψη για τον πλανήτη δεν διαφέρει πολύ από αυτήν ενός νεαρού μαθητή του δημοτικού που με αληθινό θαυμασμό και έκπληξη ανακαλύπτει στο μάθημα της γεωγραφίας ότι υπάρχουν χάρτες που πρέπει να τους μάθει. Αν υπάρξει τέτοιο ζήτημα, προφανώς και πέρα από την Ουκρανία, αυτό υπάρχει και έχει γεννηθεί εδώ και πολύ καιρό αλλά υποβόσκει κυριαρχικά στην Ιταλία. Τελεία και παύλα.

Η συνέχεια εδώ https://www.facebook.com/notes/georgios-alexandrou/%CE%B7-%CE%B3%CE%B5%CF%89%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CF%83%CF%8D%CE%B3%CE%BA%CF%81%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B7-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%AD%CF%81%CF%87%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%82-3%CE%BF/10152461889567369